Apologjia është versioni i Platonit për fjalimin që mbajti Sokrati kur nuk arriti ta mbronte me sukses veten në vitin 399 p.e.s., kundrejt akuzave të “korruptimit të të rinjve dhe të besimit jo në zotat që beson qyteti, por në hyjni që nuk kanë ekzistuar më parë”. 

I gjithë ky mjerim e shkatërrim gjen jehonë të fortë në zemrën e pikëlluar të Lukrecit, i cili kërkon të mbretërojë paqja në botë. Në invokacionin, drejtuar hyjneshës Venus, ndër sa të tjera thotë: Pra aq ma tepër kësaj vepre time jepi një shije të mos njohë mbarim; shueje njëheri, o hyjneshë e dashun, këtë lakmi mizore të vllavrasjes, që ka shpërthye gjithkund për tokë e det, se vetëm ti mundesh me i sjellë njerëzimit paqë e gëzime.