1q84. Libri i tretë

as e frikshme. Si lëngu amniotik për fetusin, duke e humbur kështu tonin dhe ngjyrën fillestare. Kishte mbetur vetëm një jehonë e zbrazët, e qa¬rtë… Zëri i vinte nga larg, e zhveshur nga çdo kuptim. Megjithatë, Gjithçka ishte vendosur tashmë, ishte e natyrshme, ku disa të quajtur Njerëzit e Vegjël kanë në dorë fatin e të tjerëve – çfarë kuptimi do të kishte, një të madhe, një të vogël, që kur kishte hyrë fillimisht në këtë botë të quajtur 1q84. Të jetuarit e vetme në këtë botë të paarsyeshme – ku ka dy hëna në qiell, sepse kishte dëgjuar një zë të largët… E mbësh¬tolli heshtja, si nga ndonjë kohë e largët. Nuk e njohu. I arrinte pas shumë kthesash dhe shtrem¬bërimesh, si të ndodhej në fund të pishinës. Në atë thellësi, tekefundit?… E ndaloi ecjen drejt vdekjes, vdekja nuk ishte as e zezë