Vajza e Agamemnonit

“Vajza e Agamemnonit”, është një nga dorëshkrimet e nxjerra jashtë shtetit, që më pas do të përbënte pjesën e parë të një dipliku. Vepra u botua për herë të parë pas rënies së komunizmit. Në këtë libër përshkruan thelbit e sistemit totalitar dhe në radhë të parë, të mekanizmave kryesorë të tij: thirrja që i bëjnë popullit drejtuesit e këtij sistemi, për të bërë sakrifica. Kadareja ka treguar se ashpërsia e Agamemnonit ndaj vajzës së vet, Ifigjenisë, që për të pasur në favor zotat, është i gatshëm ta flijojë atë, ngjason dukshëm me historinë e vendeve të Lindjes.