Një rrëfim familjar, dashurie, fillimesh të reja që mund të gjenden vetëm në libra.
Nga fillimi i verës e deri në pranverë, jetoja në Librarinë Morisaki. Atë periudhë të jetës sime e kalova në dhomën e katit të dytë, duke u përpjekur të zhytem mes librave. Dhoma ishte e vogël dhe mezi rrihej nga drita, gjithçka vinte era myk. Mbante vazhdimisht aromë librash të vjetër dhe qe plot lagështi.
Por do t’i kujtoj gjithmonë ditët që kalova atje. Sepse aty filloi jeta ime e vërtetë. Dhe e di, padyshim, se po të mos ishin ato ditë, pjesa tjetër e jetës sime do të kishte qenë krejt e mërzitshme, monotone dhe e vetmuar.
Libraria Morisaki është tepër e çmuar për mua. Është një vend për të cilin jam e bindur që nuk do ta harroj kurrë.
Komente
Nuk ka ende komente