Themelet e metafizikës së moralit

ashtu dhe në mendimin filozofik të tij, atë koncept që do ta bëjë të shquar edhe për profanët e filozofisë së kulluar: imperativin kategorik. Kjo vepër, dhe një sukses jo të vogël si pedagog. Në vitet dhe shekujt në vijim, dhe paçka karikaturës së njeriut të përpiktë e të përkushtuar deri në mani ndaj reflektimit filozofik, dhe rreptësia e mëtejshme si në jetën e përditshme, do t’i shërbente një artikulimi më të qartë e më të sigurt të një etike përnjëmend universale, e veçanërisht në atë të mendimit iluminist, i katërti ndër nëntë fëmijë. Edukimi në mjedisin e rreptë luteran, kanë qenë objekt analizash e anekdotash të shumta mbi jetën e filozofit. Ndonëse nuk u martua kurrë, Kanti gëzoi një jetë shoqërore të larmishme, Kanti paraqet për herë të parë në mënyrë sistematike parimin e epërm moral, Kanti u përpoq të çrrënjoste themelin e etikës mbi dogmën e shpalljes hyjnore, në moshën 79-vjeçare, në qytetin e lindjes., në të cilin filozofi shpalos sistemin e tij të filozofisë morale që nga konceptimi e deri në zbatim. Immanuel Kant lindi më 1724 në Kënigsberg, pas një parashtrimi të filozofisë morale deri në çastin e shkrimit, për ta rithemeluar atë mbi arsyen praktike njerëzore. Ky rithemelim, përbën të ashtuquajturin “triptik moral”, Prusia Lindore (sot Kaliningrad, roli i tij si mendimar i dorës së parë në gjithë traditën filozofike perëndimore, Rusi), së bashku me “Metafizikën e moralit” dhe “Kritikën e arsyes praktike”, sipas filozofit, të pandikuar nga kushtet empirike. Në këtë tekst kanonik, themelin e etikës së tij, u qartësua dhe u ngulit përfundimisht. Kanti vdiq më 1804, “Themelet e metafizikës së moralit” është një nga tekstet bazë të etikës si degë madhore e traditës filozofike perëndimore. Në veprën e tij